Informacje Ogólne

Ruch Domowy Kościół (RDK) jest małżeńsko rodzinnym ruchem świeckich w Kościele. Łączy w sobie charyzmaty dwóch ruchów: Ruchu Światło Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre Dame (Grupy Matki Bożej), który powstał we Francji w 1938 r. z inicjatywy kilku małżeństw i przy współudziale ks. Henri Caffarela. Dorobek i doświadczenia obu tych ruchów, jak również nauka Soboru Watykańskiego II o małżeństwie i rodzinie, zainspirowały Ks. Franciszka Blachnickiego (1921 - 1987) - twórcę Ruchu Światło-Życie - do pracy z rodzinami i do utworzenia (1973 r.) ruchu wspólnoty rodzinnej, który ostatecznie (1978 r.) nazwał Ruchem Domowy Kościół. W rozwoju Domowego Kościoła ściśle współdziałała z Założycielem S. Jadwiga Skudro, RSCJ.

Domowy Kościół jest ruchem rodzinnym, mającym na celu pogłębianie duchowości małżeńskiej. Jego członkowie dążą do bliższego poznania Boga zachowując jedność małżeńską i rodzinną. Ruch pragnie pomóc małżonkom trwającym w sakramentalnym związku w budowaniu między nimi prawdziwej jedności małżeńskiej, która stwarza najlepsze warunki do dobrego wychowania dzieci w duchu chrześcijańskim.

Wspólnota

Małżeństwa należące do RDK wierzą, że łaska Boża udzielona im w czasie Sakramentu Małżeństwa nie jest jednorazową szczepionką, która ma im zapewnić odporność na życiowe problemy. Raczej jest nieustającą i zbawienną obecnością Boga w codziennym życiu. Aby tą obecność móc dostrzec i docenić potrzebna jest praca nad sobą i oparcie jakie można znaleźć tylko we wspólnocie z ludźmi wierzącymi podobnie. Dlatego bardzo ważnym elementem RDK jest wspólnota wszystkich małżeństw. Jest ona oparta na życiu według tej samej hierarchi wartości, która stawia Boga na pierwszym miejscu i czyni Go integralną częścią związku małżeńskiego. Dopiero na takim fundamencie możliwe jest budowanie szczęścia małżeńskiego i rodzinnego oraz zabieganie o sprawy tego świata.

Metody Pracy

Dostrzeganie Boga w naszym życiu nie jest umiejętnością daną tylko nielicznym, lecz wymaga świadomego wysiłku woli i pracy nad sobą. Podobnie też jedność w małżeństwie i rodzinie nie jest jednorazowo zdobytą nagrodą lecz wymaga mozolnego trudu i systematycznej pracy obojga małżonków. W celu budowania takiej więzi między małżonkami, RDK proponuje następujące elementy formacyjne, zwane zobowiązaniami:

 

  • codzienna modlitwa osobista

  • regularne czytanie słowa Bożego

  • codzienna modlitwa małżeńska i rodzinna

  • comiesięczny dialog małżeński

  • reguła życia, czyli systematyczna praca nad sobą

  • uczestnictwo (wspólnie przez oboje małżonków) w rekolekcjach formacyjnych pogłębiających duchowość małżeńską i rodzinną.

 

Realizowanie tych elementów odbywa się w małżeństwie i wymaga od męża i żony podejmowania codziennie wspólnego wysiłku oraz niesienia sobie nawzajem pomocy w dążeniu do Chrystusa.

W drodze do Boga małżeństwo uzyskuje pomoc również od innych małżeństw, tworzących razem małą grupę formacyjną - krąg. W skład jednego kręgu wchodzi od 4 do 6 par małżeńskich i kapłan jako doradca duchowy. Spotkania kręgu odbywają się raz w miesiącu w mieszkaniach poszczególnych par danego kręgu. Spotkania służą wzajemnemu ubogacaniu się w Chrystusie oraz wymianie doświadczeń w pracy nad sobą i w realizowaniu zoobowiązań. Jest to też okazja do podzielenia się codziennymi troskami i sukcesami małżeństw, zasięgnięcia porady lub znalezienia sposobu na rozwiązanie nękających problemów. Spotkania mają też za zadanie pogłębienie przyjaźni pomiędzy członkami. W ten sposób istnieje możliwość zawiązania się małej wspólnoty ludzi dążących wspólnie do Chrystusa.

Praca formacyjna w małżeństwie i w kręgu jest pogłębiana poprzez uczestnictwo w rekolekcjach oazowych. W roku formacyjnym organizowane są również dni skupienia i różnego rodzaju dni wspólnoty.

RDK w Kościele

Ruch Domowy Kościół jest ruchem laikatu, dlatego też sprawy organizacyjne i odpowiedzialność za pracę duchową w kręgach podejmują ludzie świeccy (pary animatorskie), którzy otrzymują w swojej służbie niezbędną pomoc kapłana. Gwarantuje on łączność Ruchu z Kościołem hierarchicznym oraz czuwa, aby została zachowana wierność nauce Kościoła.

Małżeństwa RDK chcą upowszechniać duchowość małżeńską, czyli wspólną dla małżonków drogę do Boga. Chcą służyć innym małżeństwom na drodze pogłębiania ich chrześcijańskiej dojrzałości. Chcą pomagać rodzinom zagrożonym rozbiciem i chronić małżonków od życia obok siebie.

Małżeństwa RDK pragną też aktywnie uczestniczyć w życiu Kościoła lokalnego (parafii i diecezji) oraz w misji Kościoła Powszechnego, zwłaszcza w dziele ewangelizacji. Duża liczba małżeństw pracuje w duszpasterstwie rodzin, prowadzą poradnie przedmałżeńskie i rodzinne, są nauczycielami naturalnego planowania rodziny, katechetami przygotowanymi do prowadzenia rozmów z młodzieżą na tematy związane z życiem w małżeństwie i rodzinie, podejmują dzieło duchowej adopcji dziecka poczętego. Są członkami rad parafialnych, grup charytatywnych.

 

 

Historia Domowego Kościoła

Ruch Domowy Kościół jest małżeńsko-rodzinnym ruchem świeckich, działającym w ramach Ruchu Światło-Życie, będącym jednym z nurtów posoborowej odnowy Kościoła w Polsce. Swoimi początkami sięga do pierwszej oazy rodzin zorganizowanej w roku 1973 przez księdza Franciszka Blachnickiego w Krościenku nad Dunajcem. Od tamtej pory zaczęły powstawać kręgi rodzin, początkowo na terenie Polski południowej, później we wszystkich diecezjach Polski. W tworzeniu charyzmatu Ruchu Domowy Kościół ksiądz Franciszek Blachnicki oparł się na trzech źródłach:

 

  • nauce Soboru Watykańskiego II o małżeństwie i rodzinie,

  • charyzmacie powstałego we Francji ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre Dame (Wspólnoty Matki Najświętszej).

  • charyzmacie i doświadczeniu Ruchu Światło-Życie (zwanego wcześniej Ruchem Żywego Kościoła)

 

Ksiądz Franciszek Blachnicki wiedział, że konkretną potrzebę naszych czasów stanowią sprawy rodziny. Zajął się więc nie tylko grupami młodzieżowymi w ramach Ruchu Światło-Życie, ale postanowił stworzyć coś dla rodzin. Do już istniejących typów oaz dołączył oazy rodzin, z których później rozwinął się ruch wspólnoty rodzinnej, nazwany od 1978 roku Ruchem Domowy Kościół. Od początku metody, program i cała formacja małżeńska była inna niż w ruchu młodzieżowym. Chodziło o autentyczne dojrzałe chrześcijaństwo pary małżeńskiej, nie pojedynczej osoby - chłopca czy dziewczyny, osoby żyjącej samotnie, chodziło prawdziwie o ewangeliczne życie małżonków. Gdy ksiądz Franciszek zastanawiał się nad koniecznością wypracowania programu formacyjnego właściwego dla małżeństw, ktoś dostarczył mu kilka pism zawierających informacje o międzynarodowym ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre Dame, powstałym we Francji w 1938 roku, którego założycielem jest ksiądz Henri Caffarel. Kilka młodych małżeństw wraz z księdzem Caffarelem zaczęło zastanawiać się czym jest przeżywanie miłości małżeńskiej w świetle wiary; zrozumieli, że ich droga do Boga, do świętości prowadzi nie obok ich miłości, ich życia małżeńskiego, ale właśnie przez tę miłość, poprzez to życie. Doszli wówczas do odkrycia tego, co nazwali "duchowością małżeńską". Terminem tym określili wzajemne pomaganie sobie małżonków w dążeniu do dojrzałości chrześcijańskiej poprzez przyjęcie i realizowanie zobowiązań, które oparte przede wszystkim na łasce sakramentu małżeństwa pomogą przemieniać ich życie.

Wszystko zaczęło się od pierwszych rekolekcji 1973 roku. Zorganizowano je w osobnych pomieszczeniach, z osobnym moderatorem, którym był ksiądz Stefan Patryas. Uczestniczyło w nich około 150 osób. Po rekolekcjach ksiądz Blachnicki zabrał się do tworzenia pierwszej teczki formacyjnej. Był to bardzo dokładnie opracowany program na 15 dni oazy. W czerwcu 1974 roku ksiądz Franciszek poprosił o współpracę siostrę Jadwigę Skudro ze zgromadzenia Sacre Coecur. Siostra ukończyła Instytut Rodziny, a w czasie podróży zagranicznych szczegółowo zapoznała się z ruchem Equipes Notre Dame. Na zakończenie letnich turnusów roku1974 ksiądz Blachnicki zorganizował pierwsze Podsumowanie rekolekcji rodzinnych; niezależnie od podsumowań innych rekolekcji w ramach ruchu Światło-Życie. Na tym podsumowaniu Założyciel ustalił rozpoczęcie zakładania kręgów rodzin. I tak w roku formacyjnym 1974/1975 powstało 36 kręgów rodzin (obecnie jest ich ok. 2.500 we wszystkich diecezjach). Bardzo ważnym momentem dla Ruchu było ukazanie się numeru 17 Listu "Domowy Kościół" jako numeru specjalnego. W nim Założyciel nadał gałęzi rodzinnej ruchu Światło-Życie nową nazwę: ruch Domowy Kościół oraz stworzył osobną strukturę RDK. Ksiądz Franciszek Blachnicki rolę kręgu rodzinnego ujął w taki sposób: "Każdy krąg rodzinny jest szkołą życia chrześcijańskiego.[...] Każdy krąg rodzinny jest pewnym laboratorium.... duchowości chrześcijan żonatych. [...] Każdy krąg rodzinny to centrum przekazu, promieniowania, ewangelizacji. [...] Każdy krąg rodzinny jest świadectwem [...] o prawdziwie braterskiej miłości... Takie świadectwo powinna dawać każda rodzina. Jeśli żyje w pełni miłością, będzie promieniować na otoczenie. Trzeba, aby wszystkie nasze kręgi mówiły ludziom, którzy na nas patrzą: że są w naszych czasach chrześcijanie, którzy wierzą, że małżeństwo to wielka sprawa, którzy wierzą w miłość. Chrześcijanie, którzy starają się przeżywać w pełni ich życie małżeńskie, którzy wspomagają się wzajemnie, wspólnie dążą do świętości."

 

"Domowy Kościół" nr. 17, rozdz. I, p. 11